عقد الدرر « 1 » از حافظ ابو عبد اللّه نعيم بن حمّاد روايت كرده كه او از جناب باقر عليه السّلام روايت نموده ، آن حضرت فرمود : اين امر ؛ يعنى مهدويّت ، در صغيرترين ما به حسب سنّ و نيكوترين ما در ذكر مىباشد و خداوند متعال علم را به او ميراث مىدهد و او را به خودش وانمىگذارد . [ شبههء چهارم : ولايت صغير ] 4 صبيحة بدان شبههء چهارم مخالفين ، دربارهء حضرت ولىّ عصر و ناموس دهر ؛ چنان‌كه ابن حجر مكّى يكى از آن‌هاست و بنابر آن‌چه در صواعق او است اين است كه در شرع انور مقرّر است كه ولايت براى صغير جايز نيست كه كودكى را بر مال ، جان و ناموس محترمى مسلّط كنند و شما اماميّه ، امامت و رياست كبرى را براى مهدى خود دعوى مىكنيد كه چهار يا پنج ساله بود و اين با شرع جمع نشود . عبارت ابن حجر در كتاب مذكور اين است : « ثمّ المقرّر في الشّريعة المطهّرة انّ الصّغير لا تصّح ولايته فكيف ساغ لهولاء الحمقاء المغفلين ان يزعموا امامة من عمره خمس سنين و انّه اوتى الحكم صبيّا » . « 2 » جواب اين شبهه بر دو وجه است : [ جواب از شبهه ] وجه اوّل : جواب نقضى است و بيانش اين است كه بنابر مذهب اماميّه كه مىگويند تعيين امامت با خداوند عزّ و جلّ است كه هركسى را خواست ، تربيت كند ، حكمت آموزد و قابل رياست و امامت كند ؛ امر واضح است كه امكان دارد صبى را قابل امامت بداند و اين منصب را به او عطا كند ، چون صغير و كبير و سياه و سفيد در

--> ( 1 ) . عقد الدرر فى اخبار المنتظر ، ص 42 . ( 2 ) . صواعق المحرقه فى الرد على اهل البدع و الزندقه ، ص 168 .